Circulus Latinus Vallisoletanus
Solemos reunirnos (en la Facultad o en otro lugar) los viernes para charlar un rato en latín. Pasamos unas tres horas a veces hablando, a veces chapurreando latín, pero siempre disfrutando de las conversaciones a las que de tan buena gana asistimos. Entre otras cosas, leemos y comentamos noticias (de los Nuntii Latini de la radio estatal de Finlandia, de Ephemeris…) y otros textos (de publicaciones como Vox Latina, Melissa, de algún blog…), hablamos sobre el uso actual del latín y, principalmente, disfrutamos dando voz a todo aquello a los habitualmente no solemos prestar más que ojos (y, a veces, sin la suficiente atención), a declinaciones, a ablativos absolutos, a modos verbales… a, en fin, una lengua.
Será bienvenido cualquier interesado en venir a poner en práctica sus conocimientos sobre la lengua latina pasando un rato entretenido. No te preocupes si nunca has hablado latín y tienes miedo de equivocarte al hacerlo, por muchos conocimientos teóricos que tengas: lo importante es la práctica y es normal equivocarse al principio, pero así se aprende.
Cujusque hebdomadis Veneris die convenire solemus ut Latine sermocinemur. Latinitatem nostram seu in Facultate seu alibi exercemus. Tres circiter horas Latine alias loquentes, alias garrientes agimus, quas sermocinationes jucundo libentissimoque animo gaudemus. Præter alia, nuntios Latinos Finnicos et Ephemeridis aliosque necnon alios textus (ex periodico Melissa et Voce Latina aliosque e paginis interretialibus depromptos) legimus et commentamus et, præcipue, vocem illis rebus damus quibus sæpe nihil nisi oculos (nonnumquam et aures) præbemus: declinationibus, ablativis absolutis, verbi modis… linguæ scilicet!
Gratus nobis erit quisquis ad suam Latinitatis scientiam exercendam venire voluerit tempusque jucundum nobiscum agere. Noli sollicitari si numquam Latine locutus es, quare times ne mendose loquaris etsi multa theorica scis: maximi quidem momenti est usus; sæpissime fit ut initio in menda incidatur, sic discitur.




